Mail Art Booklets
zaterdag, augustus 6th, 2011E & E doen mee met het Project Mail Art Books, kortweg MAB van kunstenaar Ed Hanssen.
Posts Tagged ‘Erik Sok’
Apodictische Confusie
vrijdag, juli 29th, 2011Red light district
donderdag, juli 14th, 2011Walking the Labylon
zondag, juni 26th, 2011Lichtzinnigheid in Kerkennacht aan de Gracht
vrijdag, juni 24th, 2011Zaterdag 25 juni a.s. is “Het 7e Paradijs” van Erik Sok en Inge Nijhof te zien, in de Oude Kerk te Amsterdam.
Het 7de paradijs is een Art amuse (petite tentoonstelling) van de kunstenaars IngeNijhof en ErikSok.
De ‘hoerenkasten’ zoals de makers Nijhof en Sok deze kijkdozen zelf noemen zijn kunstuitingen, die de paradijselijke sfeer van de nachtelijke walletjes laat beleven. Deze keurige kastjes die op sierlijke (benen) poten staan, verrassen de gast pas echt als de deurtjes open gaan. Dan waan je je in dat aantrekkelijke ‘red light district’.
De dames in het red light district maken van het bedrijven van de liefde een kunst om hun geld te verdienen. Het kunstenaars duo Sok en Nijhof bedrijven met liefde kunst, (het doel heiligt de middelen) en voelden zich verwant.
Mede hierdoor en het voorgenomen saneringsbeleid van de overheid, prikkelede het de kunstenaars tot het vervaardigen van tien hoerenkasten.
Het getal zeven staat voor het verbond en in de Bijbel komt het vaak voor, zoals zeven dagen van de schepping, de zeven vette en de zeven magere jaren. Er zijn zeven deugden en er zijn zeven hoofdzonden. De uitdrukking in de zevende hemel zijn staat model voor onze titel.
Zeven is een speciaal getal, het betekent: ‘overvloed, heel veel’. Ook is de zeven een priemgetal (het is alleen deelbaar door 1 en zichzelf) en staat dus voor maagdelijkheid.
Voor zover we kunnen nagaan werd het woord paradijs voor het eerst gebruikt door de oosterse historicus Xenophonus, die daarmee de prachtige parken van de Perzische vorsten beschreef. Het oud-Perzische woord voor paradijs is paridæza, in het Grieks vertaald als Peri(eromheen) teichos (een muur). Het paradijs werd gezien als een exotisch land, zie onze Kijkdozen. Het woord paradijs heeft dus waarschijnlijk geen religieuze oorsprong, maar het begrip heeft wel een veelomvattende religieuze betekenis gekregen.
Zo komt het woord ook voor in de Septuaginta, de Griekse vertaling van het Oude Testament. Het is allereerst gebruikt voor de ‘hof van Eden’, waar volgens het bijbelboek Genesis de eerste mensen Adam en Eva leefden, maar wordt elders ook gewoonweg ‘een mooie tuin’ genoemd.
Toen Adam en Eva werden getest op hun betrouwbaarheid. zwichtten zij beiden voor de verleiding, en werden zij uit het ‘hof van Eden’ gekieperd. Adam had nu zijn eigen paradijs…. de vrouw.
Vandaag de dag worden de Eva’s nog steeds door de ‘geld’slang ingefluisterd en worden de Adam’s de verboden vrucht voorgehouden, door de verleidelijke Eva. En zeg nou zelf, wie wil er nu niet in ‘het 7de paradijs’ zijn.
Euh … Labylon?
vrijdag, juni 17th, 2011
Foto: Jacob Bos
Mythers Labyrint “Labylon”
maandag, april 18th, 2011Er zijn vele mythes, rituelen en verhalen verbonden aan het labyrint.
Het kent meerdere religieuze of culturele tradities. Het is een oeroude grondvorm die een beweging bewerkstelligt. Door haar cirkelvorm, die van oudsher symbool staat voor samenhang en totaliteit, verbindt zij de menselijke en de natuur werelden.
Het labyrint is door haar wendingen als het levenspad van de mens en geeft door haar ronde vorm het vertrouwen dat de kern ‘het evenwicht tussen mens en natuur’ bereikt kan worden. Door het lopen in dit labyrint voel je de verbinding met de natuur direct, jouw jachtige leven lijk je even te beheersen door met je voeten verbonden te kunnen zijn en te aarden. “De weg is het doel” zo echoot het bij het begin van dit labyrint. Wellicht kan je je tussen deze aarde wallen en putten verzoenen met de omgeving en de anderen die je voorheen als storend zag.
“Labylon” is een landart-projekt van Erik Sok
Onlangs is het labyrinth door Erik Sok uitgetekend op de grond op het Kunstveld te Uffelte. Op Goede Vrijdag gaan Erik en Ellen het labyrinth uitgraven op 1 steek diep.
Zoals te zien is op de maquette moet het labyrinth gekanteld in de grond komen. Een kant uitscheppen en andere kant ophogen dus. Een mooie klus voor de Paasdagen van 2011.
Het labyrinth zal groeien, steeds een stuk dieper, steeds een stuk hoger.
Na 3 dagen zwoegen in kurkdroge harde grond in de brandende zon het bovenstaande resultaat. Wanneer er eindelijk eens een regenbui verwacht wordt zal de aarde ingezaaid worden met gras. Op het diepst van het labyrint 3 steken diep, op het hoogst 5 grasplaggen hoog. Wat een immens werk, maar wat was het gaaf om te doen!
Feestelijke opening op het Kunstveld Uffelte zal plaats vinden op 21 juni om 21:21.
Frische Eier 2010
woensdag, september 29th, 2010Het pad dat toegang zou zijn tot het expositie terrein was niet te vinden, in dit glooiende Belgen landschap. Na de verwijzingen in het enige Frans wat we dit week einde hoorden moesten we aan het Duits. Hoewel het al over elven was was de initiatiefnemer nog in slaap. Na wat geharrewar over de plekken die we zouden toe-eigenen, begonnen we met bouwen. Een regenwolk met bijbehorende ‘ellende’ dreef voorbij. De stad van Ellen was voor ons gesneden koek, wat opbouwen betreft. Het waterpas zetten was in dit landschap een hele tour. Mijn ‘der Mathematischer Maulwurf’ gaf problemen. Het gras was zo hoog dat er geen hoop te zien zou zijn, alle maaimachines waren stuk en aarde voor de hopen was ook al niet voorhanden. Hoewel Ellen en Ed het gras plat hadden geharkt bleef het riskant de inmiddels onder de brandnetels gevonden en met stenen bezaaide hopen te plaatsen.
Laat in de middag al na de opening ‘wat hier in België’ een ruim begrip is, kwam er een kunstenares met een maaimachine op de voorstoel van haar BMW.
Eten, drinken, muziek, het was niet helemaal duidelijk waar het allemaal vandaan kwam op dit Chateau, maar de pluimage die het bewoonde had zich ingezet.
Dwars door de buien, zon en een stormpje hield het allemaal stand… Ellen die de zware beslissing had genomen haar stad aan de elementen toe te vertrouwen zag deze s’ochtens inderdaad in vervallen staat terug… maar eigenlijk precies wat zij bedoelde, de vervallen stad.
Der Mathematischer Maulwurf - Erik Sok
Meine Stadt 2.0 met soundscape van @differentieel
LandArt Biënnale 2010
woensdag, september 29th, 2010Malpie 2010
Het was zwoegen met de kruiwagen langs de 5km lange kunst- en natuurroute van de Malpie LandArt Biënnale. De letters die een spoor moesten achterlaten waren niet te zien in het bospad waar een dikke laag dennennaalden een bed vormden. Ellen die met het sjabloon onder haar arm liep moest bijspringen, de ‘hoogdruk’ zandletters bleven iets te veel plakken in het sjabloon door het vochtige weer. In de zandpaden was de diepdruk van het kruiwagenwiel echter goed te zien.
De route ging langs alle kunstwerken en de ‘Track’ probeerde daar tussen een verbinding te zijn.
Dat de ArtTrack net zo fragiel als het landschap is blijkt wel uit het enthousiasme van kinderen om de ‘track’ ook daadwerkelijk te volgen en het geheel plat te trappen. Evenwel had het kind waar ik met zorgen naar keek zulke X benen dat er veel van het spoor overbleef ’gelukkig’… Een met de mond geblazen kling kling, klonk het achter ons. Een groepje wielrenners (zij mogen zonder bel), dat aan hun fel gekleurde bestickerde strakke kleding te zien zwaar gesponsord wordt, doorsneed met een duizeling wekkende vaart gelijk een groep gemzen het gebied, als ware het een F16. Dit in schrille tegenstelling tot de rust en harmonie van de Kunst, die de sponsors niet vonden.
We waren maar net op tijd klaar en terug voor de bloemrijke opening, dat met inleidingen van de Bobo’s, muziek en drank een mooie start van deze schitterende LandArt Biënnale was, die kunst en landschap met elkaar verbind.
Een ‘opdruk’ van de ArtTrack, met op de achtergrond ‘Zandtorens’ van Toon Langens.
ArtTrack
dinsdag, september 14th, 2010Een spoor door het landschap
Welke indruk laat de biënnale achter in dit verrukkelijke stukje schaarse en kwetsbaar erfgoed wat Nederland rijk is… Welk spoor volgen we als we onze neus in de ‘Malpie’ steken en onze oren en vooral onze ogen de kost geven? Zijn de toevoegingen die de kunstenaars in dit gebied plaatsten op zijn plaats? Na uw scouting en florensisch onderzoek weet u het… Uw voorgangers, organisatoren, kunstenaars, avonturiers en woudlopers moeten een ding toegeven, het pad wat ze volgden gaf een (diepe) indruk.
Dit spoor is een track als van een dier, maar dan met de letters ARTTRACK dat in het zand is gedrukt. Dit wordt verkregen door de gehele route met een kruiwagen met een beletterd wiel te duwen… Hierdoor kunnen de bezoekers als een indiaan het spoor volgen zodat er een extra dimensie voor de route ontstaat. Na een regenbui of storm zal het spoor geheel zijn verdwenen, waardoor er meerdere malen met de kruiwagen gedurende de biënnale zal moeten gereden worden. Of ik dat zelf doe of dat er vrijwilligers gezocht kunnen worden is een vraag.
De kruiwagen zal ook een belettering krijgen en bij de biënnale gestald worden.
Voor de juiste druk op het wiel zullen er hooguit een paar ‘MaasEieren’, u wel bekend, in de kruiwagen gelegd worden en de kruiwagen zal met de hand over het pad worden gereden. Bij verharde wegen zoals het fietspad (asfalt) of voetpad bezaaid met dennennaalden zullen er zandafdrukken die op een bijna natuurlijke wijze vervliegen of verregenen zo u wil.
Te zien:
Natuurgebied de Malpie nabij Valkenswaard – 26 september t/m 24 oktober 2010 – website: http://www.landartinitiatief.nl
